Werken in ‘de Diamant’ was helemaal niet zo geweldig als het nu soms lijkt. Afgezien van periodes van onbetaalde werkloosheid, waren er lichamelijke ongemakken. Griet MOEST leren voor versteller en brandde voortdurend haar vingers. Zij werd kantoorbediende en huwde een ambtenaar, die later februaristaker werd.

Lees verder

Of hoe je familie digitaal gehijacked kan worden

Genealogie was vroeger een stoffige bezigheid voor gepensioneerden. Zij reisden naar archieven waar ze urenlang zaten te turen naar microfilms en stoffige registers, op zoek naar hun familiegeschiedenis. Dat hoeft allemaal niet meer: oude akten en documenten zijn te vinden op internet. Steeds meer babyboomers maken er een hobby van en zij pakken het serieus aan, maar ook anderen storten zich op deze digitale rijkdom.

Lees verder

In 2009 vierde het Amsterdamse Bos zijn 75-jarig bestaan. De officiële geschiedschrijving van het Amsterdamse Bos bleek bij nader inzien niet te kloppen… Over Joodse dwangarbeiders die het soms niet zo slecht hadden bij de aanleg van het ‘Boschplan’. De geschiedenispagina van het Bos doet ze zes jaar later nog steeds in een enkel zinnetje af:

“De Duitse bezetter richtte op verschillende plekken werkkampen in. (..) ten noorden van de Bosbaan een werkkamp voor Joden. Zij moesten sloten trekken in de Oeverlanden van de Nieuwe Meer. Tot ze op een dag in overvalwagens werden afgevoerd waarna er niets meer van hen is vernomen.”

Maar er is nog wel iets van hen vernomen: gepubliceerd in het NIW en niet beschikbaar via internet.

Domweg vergeten in het Amsterdamse Bos