Hanna Pinto, een van de zusters van mijn oma, was pas 43 jaar toen zij in de jaren dertig overleed. Zij was volslagen onbekend en speelde nergens een rol van betekenis, maar zij was een idealiste en kwam daardoor in allerlei archieven terecht. Op papier zouden wij haar nu een Gutmensch noemen.

Zij trouwde een componist van socialistische strijdliederen; de twee lieten principieel hun religie doorstrepen en vervangen door ‘geen’ in de gemeentelijke administratie. Zij werkte voor een van de eerste (misschien de eerste, maar daar gaat het hier niet over) vakbonden. Zij was lid van (o.a.) de Anti-Trekhonden Bond en de Vegetariërsbond.

In 1927 belandde zij met een heel stel andere onbekenden in een geheim dossier van de inlichtingendienst: zij had een antimilitaristisch pamflet ondertekend dat de wereld oproept om te ‘Mobiliseeren!’ met mooie woorden als: “Wij wekken allen, die voor den vrede strijden willen, op, zich onmiddellijk met ons tegen den oorlog te mobiliseeren, en wanneer oorlog dreigt uit te breken, dien door daadwerkelijk optreden te verhinderen.” Zo kwam zij zelfs (ten onrechte helaas) op een lijst van “vooraanstaande Nederlandse revolutionairen”. (Staat er een voorouder van jou op? Doorzoek hem hier.)

Reality Check

Toen de grote reality check voor antimilitaristen uitbrak was zij al overleden, maar al voor die tijd was het papieren portret van haar enthousiames achterhaald.
Van de componist was zij jaren voor zij stierf gescheiden, en zij is netjes religieus begraven. Een verbod op hondenkarren kwam er pas officieel in 1962.
En in de Vegetariërsbond kreeg zij te maken met mensen die zich intensief met haar levenswijze wilden bemoeien en die zelfs na haar dood niet loslieten. Zij wilde er niets meer mee te maken hebben en waarschuwde haar familie: die mensen deugen niet. Daarin kreeg zij posthuum gelijk. Een voorman van die beweging, die ook aan natuurgeneeskunde en ‘rein leven’ deed, ging bij de SS en trok naar het Oostfront, mogelijk als SS-arts. (Dat wordt hardnekkig doodgezwegen, behalve hier – klik de link en zoek maar eens naar Hettema.)

Enge ‘utopie’

Ondanks dat staat zij nu samen met die SS’er mét een stuk van haar stamboom in een namenbestand op een enge website, onder het motto: “Wij leven in de utopie van onze voorouders. Wij zijn gevormd door deze mensen en hun ideeën, leven in hun steden en huizen, lezen hun tijdschriften en boeken, wij zijn hun kinderen.”
Nou, nee.

Alle mensen op die lijst zijn overleden, dus die weten niet dat zij op die lijst staan. Ongetwijfeld weten hun nakomelingen dat ook niet en zouden de meeste heel boos worden als zij het zagen. Er zijn echt heel weinig mensen in Nederland die vinden dat zij “gevormd” zijn door en “kinderen” zijn van een SS’er met wie zij niets te maken hebben. Maar het internet is geduldig en iedereen kan er naar believen namen afhalen.

De makers van de website noemen zich “Humanitaristen” (niet te verwarren met Humanisten!). Behalve personen annexeren zij allerlei uiteenlopende bewegingen. Zij roepen zichzelf uit tot erfgenamen van: vegetarisme, vredesbeweging, drankbestrijding, Rein Leven, dierenbescherming en anti-vivisectie, de menslievendheid in de vorm van weeshuizen, onderlinge hulp, antislavernij, het burgerlijke beschavingsoffensief, terug-naar-de-natuur, egalitarisme en democratie, en de emancipatie van de arbeider en de vrouw. 

Alsof je familieleden posthuum worden toegevoegd aan een facebookgroep met ideeën die zij verwerpelijk vonden (en jij ook). Alleen is er geen moderator die dit kan verwijderen.

 

Check hier het antimilitaristisch pamflet: wie weet hebben jouw voorouders ook getekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *